Leren door je te verplaatsen in een ander

Kun je virtueel ervaren hoe het is om iemand anders te zijn? En zorgt zo’n ervaring voor meer empathie met degene die je tijdelijk bent of ontmoet? Deze vier voorbeelden tonen aan dat immersive learning werkt.

1. Verenigde Naties: vluchtelingen experiment (2015)

Journalisten hoeven niet meer naar een echt vluchtelingenkamp om te kunnen ervaren hoe het leven voor vluchtelingen is. De Verenigde Naties ontwikkelde de film Clouds over Sidra – over vluchtelingen in Syrië – in samenwerking met Samsung en Oculus. Met een virtual reality bril op ervaar je het leven vanuit een kind: je ziet waar het meisje leeft, hoe ze door de modder van het kamp naar school loopt…Dat dit geen passieve ervaring is, maakt dit filmpje van Mike Butchter, redacteur bij Tech Crunch, wel duidelijk. Hij probeerde de ervaring uit en raakte danig onder de indruk.


2. Honger in Los Angeles (VS, 2012)

Journalist en documentairemaker Nonny de la Peña is de pionier van immersive journalism. Ze bedacht verschillende 3D-experimenten waarmee ze aantoonde dat het virtueel beleven van iets meer impact heeft dan gewone berichtgeving in de krant of op tv. Haar meest actuele experiment is ‘Hunger in Los Angeles’. Proefpersonen krijgen een virtual reality bril op en worden iemand die in de rij van de voedselbank moet wachten op zijn of haar voedselpakket. Terwijl ze daar staan, in de drukte en hitte, valt een man flauw en krijgt hij stuiptrekkingen. De la Peña wil de proefpersonen zelf laten ervaren wat het is om in zo’n rij te staan en getuige te zijn van dit soort gebeurtenissen. Hoe voelt dat, hoe reageer je? Verschillende deelnemers begonnen om hulp te schreeuwen en wilden hun mobieltje pakken om een hulplijn te bellen. De proefpersonen bevestigden achteraf dat dit experiment een meer empathische manier van storytelling is dan een artikel of tv-reportage.

3. Jong sparen voor je pensioen (VS, 2011)

Door een langere levensverwachting en een zich terugtrekkende staat is het cruciaal dat mensen voor zichzelf leren zorgen. Kun je jonge mensen virtueel hun oudere ik laten ontmoeten en hen bewust maken van het belang van sparen voor hun pensioen? Jawel, de testpersonen van onderzoekers Hal Hersfield en Daniel Goldstein waren direct na dit experiment sneller bereid om meer geld over te maken voor hun latere jaren. Bekijk het rapport Increasing saving behavior through age-progressed renderings of the future self.

Ageing experiment

4. Leven als een tienermigrant (Israël, 2007)

Onderzoeker David Passig verrichtte in 2007 een experiment met tieners. Zij werden virtueel in het ‘lichaam’ van hun migranten klasgenoten gezet. Zo konden zij aan den lijve ervaren hoe het is om een immigrant te zijn. Eén testgroep kreeg een film te zien over tienerimmigranten. De andere testgroep werd ondergedompeld in de wereld van tienermigranten met behulp van virtual reality technologie. De conclusie van Passig is dat zowel de film als de virtual reality-ervaring de bewustwording van de testgroep ten aanzien van de sociale en emotionele problematiek van tienermigranten in ongeveer gelijke mate vergroot. Hier vind je het rapport The impact of virtual reality on the awareness of teenagers to social and emotional experiences of immigrant classmates.

Tienermigranten